Blog
-
Verbondenheid
3 januari 2012De feestdagen hebben we weer achter ons gelaten
Voor veel mensen was er een samenzijn met familie
Geschenken en goede wensen werden gedeeld
Gevoel van verbondenheid wordt zo opgeroepen
maar hoe lang houdt het werkelijk stand?
Hoe verbonden voelen wij ons echt met elkaar
en hoeveel draagkracht heeft het?
Kan het het misplaatste verwachting, een niet ingeloste
eis doorstaan. Heeft het voldoende liefde in zich om
een niet ingevoelde keuze te respecteren?
Veelal blijkt dat niet het geval en verdwijnt het
leven in verbondenheid als sneeuw voor de zon
als eigen normen en waarden geen bevestiging vinden
in de ander. Ons ego kan die test vaak niet aan.
Wanneer relaties van afhankelijk en bezit worden verward
met onvoorwaardelijke liefhebben is oprechte verbondenheid
een illusie. Iets wat kan verdwijnen is geen liefde.
Wanneer het eigenbelang in het geding komt en er
aderlatingen moeten worden gedaan ten behoeve van
het groter geheel dan beschermen wij onze bezittingen
met huid en haar. Het wij en zij gevoel neemt de overhand.
Het nieuw jaar zal ons zeker weer uitdagingen brengen om
te testen wat wij bereidt zijn oprecht onder ogen te zien
Hoe standvastig wij zijn als er stormen opsteken en
dan kunnen handelen in liefde en verbondenheid.
Een mooi 2012 gewenst!
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 28 keer bekeken
-
Alles is Een is en Een Alles
22 juni 2011Het was in de Midzomernacht dat ik danste
bij de branding van de zee
Alleen de maan en de sterren sloegen mij gade
Golven fluisterden mijn naam
Wie ben jij dat jij mij kent ?
vroeg ik aan de wind
en hij antwoordde:
Ik ken je omdat alles Een is en Een Alles.
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 196 keer bekeken
-
Jij en ik zijn EEN
6 juni 2011Mijn liefste
Voor ik mijn laatste adem uitblaas op deze aarde
zal ik je hebben gevonden want door de sluiers heen
voel ik je brandende liefde me steeds dichter naderen
en weet dat als de tijd daar is,
de laatste sluier is verwijderd
de maan in de zon is gevallen
dan zul jij daar in al je glorie voor me staan
en tegen beter weten in zal ik je vragen:
Waar was je toch?
en dan zul jij zeggen; Ik was er al die tijd al,
Mijn liefste
maar je blik was vertroebeld en op dat moment
neem je me in je armen en versmelten
wij in een oneindige zaligheid want
jij en ik zijn EEN
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 162 keer bekeken
-
De aarde is niet van ons.
15 maart 2011The earth does not belong to us but we belong to the earth.
De natuurramp in Japan heeft dat weer pijnlijk duidelijk gemaakt. Alles van waarde werd in een klap weggevaagd. Duizenden mensen opgeslokt door de zee. Vernietigd door natuurgeweld.
Het was bekend dat er een breuk liep daar waar de kerncentrales zijn geplaatst maar economische belangen tellen zwaarder. Hoe vaak heeft dit al niet eerder plaats gevonden maar wij blijven geloven dat wij bepalen wat er met ons gebeurt. Gebruiken en misbruiken de aarde, Houden ons niet aan natuurwetten maar bedenken met onze povere kennis, die niet gestoeld is op weten, eigen wetten en regels alsof wij werkelijk in staat zijn de natuur te bedwingen en naar onze hand te zetten.
Wat wij in duizenden jaren opbouwen kan de natuur in een seconde vernietigen. Wij gebruiken de aarde als een afvalbak en putten haar natuurlijke bronnen uit vanwege onze drang naar meer bezit. Gedragen ons als slechte rentmeesters. Zo vergiftigen wij haar en uiteindelijk onszelf . Denken ons groot en machtig tewijl wij niets meer zijn dan een stofje in de wind, een korrel zand in de woestijn, een druppel in de oceaan
Zwemmend tegen de stroom van het leven en en als we dan uitgeput tegen de rotsen slaan roepen we om gerechtigheid maar welke gerechtigheid vraagt de aarde van ons? Geeft zij niet altijd onvoorwaardelijk ondanks het misbruik .
Wie van ons kan geven zonder te verwachten?
Hoe vaak ontroert de natuur ons in zijn oneinige schoonheid. Zien we in plaats van wonderen alleen tekorten daar waar overvloed is?
O, wat valt er toch nog veel te leren, in te zien, te doorzien, maar dan moeten wij eerst nederig willen worden en dat valt niet mee voor een mens.
Lees meer >> | 1 Reacties | Reageer | 239 keer bekeken
-
Egypte
5 februari 2011Een paar weken geleden was ik in Egypte om een nijlcruise te maken. Het was een prachtige reis en de tempels en de Nijl hebben een onvergetelijke indruk op mij gemaakt. Het is gewoon niet voor te stellen dat mensenhanden deze enorme tempels en pyramides hebben kunnen bouwen maar nog meer bijzonder is het dat het bouwkundige wonderen zijn waar grote kennis van zaken voor nodig was. De Egyptenaren waren een volk met een hoge intelligentie. Helaas zag ik nu de enorme armoede en de drang om geld te verdienen bij de bevolking die zich regelmatig uitte in het krampachtige aandringen bij de verkoop van hun produkten. Er zat iets tragisch in.
Een volk dat ooit zo veel heeft betekent voor de wereld en nu is afgezakt tot een maatschappij waar een groot deel van de bevolking analfabeet is waar kansen op een gedegen opleiding miniem zijn en men dagelijks moet ploeteren voor voedsel.
Hier en daar werd wel gerept over de corruptie maar men was uiterst voorzichtig omdat iedereen wel een spion kon zijn van de regering. Portretten van Mubarak hingen overal en de politie stond in grote getalen her en der kunstschatten te bewaken.De grootste bron van inkomsten in Egypte is het toerisme maar nu enkele weken later is het dan toch gebeurd. Het volk heeft een stem gekregen. Het accepteert niet langer te worden uitgebuit door een corrupt regime. Een bestuur dat zich verrijkt ten koste van het eigen volk. Mubarak is 30 jaar lang gesteund door Amerika. Miljarden zijn er heen gevloeid uit angst voor de islam en om controle te houden op het Middden Oosten. Wat de toekomst brengt voor Egypte is nog niet duidelijk maar een ding staat vast :
Het Egyptisch volk heeft van zich laten horen en nu is het aan de wereld om te luisteren want geen enkel volk mag monddood worden gemaakt.
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 261 keer bekeken
-
Mijn Vriend
19 december 2010Je spoorde me aan om huis en haard te verlaten
op zoek naar lang verloren en vergeten vrijheid
de donkere nacht in zonder kompas en lantaarn
maar mijn vriend waar was jij toen wraakzuchtige demonen
mijn nachten teisterden, mijn kussen doordrenkt was van tranen
waar was jij toen mijn voeten verschroeiden in de
verzengende hitte van de woestijn
water opdroogde voor het mijn lippen bereikte
en ik verlaten en eenzaam wanhopig om je riep ?
maar mijn vriend was jij misschien
de ster die knipoogde in de donkere vriesnacht
de vlinder die uitrustte op mijn hand
was jij die golf die liefdevol mijn voeten kuste
of de windvlaag die teder mijn haren streelde?
Zo jij dat was mijn vriend dan dank ik je
omdat je er toch bleek te zijn voor me
toen ik mijn weg terug zocht naar
Mijzelf
Lees meer >> | 1 Reacties | Reageer | 307 keer bekeken
-
Jordanie
11 november 2010Onlangs maakte ik een reis door Jordanie. Een prachtige land met schitterende natuurschatten en een bijzonder vredelievende bevolking. Het was een reis van uitersten. Fysiek zwaar door de tochten in de woestijn en het gebrek aan voorzieningen. Met name het tekort aan water drukt een grote stempel op de levenskwaliteit.
Jordanie is afhankelijk van water. De Dode Zee dreigt op te drogen over 30 jaar zijn verdwenen mits er een leiding komt van de Rode Zee naar de Dode Zee. Een dure kwestie waarmee Israel had ingestemd maar onlangs heeft besloten hier van af te zien. Jordanie ligt ineen geklemt tussen twee sterke broeders. Heeft zelf geen water en olie. Iedere oorlog of conflict maakt het land weerloos en dat beseft het heel goed .Neutraal blijven is daarom van levensbelang. Kost wat kost. Een Jordanier die ik sprak en die de helft van het jaar een benzinestation runt in New York zegt dat het belang groot is voor Amerika. En oorlog met Iran wordt gevreest. Israel is hun waakhond en krijgt om die reden bepaalde voorrechten die ten nadele zijn van met name de Palestijnen. Het is een complexe materie en wij krijgen via de media mondjesmaat en gecensureerd informatie. Het is de vraag of er ooit vrede mogelijk is vanwege de vele belangen.
Dan is er de islam die zijn stempel drukt op het land. Een kleine meerderheid van de bevolking is christen. Vrouwen in het straatbeeld zijn veelal in burka,s gehulde anonieme wezens die in tegenstelling tot de mannen geen privileges kennen. Zo is het mogelijk dat op het strand in Amman mannen met hun kinderen in de zee spelen en de vrouwen zwaar gesluierd in de schaduw van de bomen vertoeven. Westerse vrouwen worden fluisterend woorden toegeworpen. Habibi. Moeilijk om geen oordeel te vellen over deze ongelijkheid maar in huis zijn deze vrouwen verwend zegt de reisleider. Zij hoeven niets te doen en wij mannen zorgen voor het geld. Het is een goed opgeleide man die dit zegt en ook werkelijk meent.
Dan zijn er de vele tribes met hun eigen regels. De Bedoeienen zijn de grootste groep. Bij hen kun je een zekere eigenzinnigheid en vrijheid waarnemen. Iets eigens .Ze worden als stam hoog gerespecteerd. Het is fascinerend om te zien hoe ze als klipgeiten op blote voeten tegen de rotswanden klimmen. Hun eten bereiden ze oo een zelfgemaakt vuur met ketels en potten, geslachte geiten en kippen en heel veel kruidenthee.
Petra is een prachtig natuurgebied maar het toerisme maakt de stad tot een kermisachtig gebeuren waar iedereen een slaatje uit wil slaan. Dagelijks trekken er horden toeristen in grote groepen door het gebied. De entreeprijs prijs is een van de hoogste ter wereld en het wordt grif betaald want Petra moet je hebben gezien. De verwachte stilte heb ik er niet gevonden en aldaar beeldhouwen bleek streng verboden .
Jordanie is een land van tegenstellingen en dit is vooral te zien in steden als Amman . Daar waar ook de rijken zijn gehuisvest. Prachtige huizen en de meest moderne winkels alom in de buitenwijken. Ook de verrassende kunst in the National Gallery een van de mooiste musea in de regio met kunstenaars uit het hele Midden Oosten die een vernieuwende eigentijdse kunst tonen .
Het was een reis die me veel inspiratie heeft gegeven, de kleuren van de woestijn en de rotsen hebben me betoverd maar het land en zijn bevolking hebben me ook tot nadenken heeft gestemd. Er is zoveel waar wij alleen maar de buitenkant van waarnemen. Het omhulsel.
Het meeste is met sluiers van illusie bedekt..
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 302 keer bekeken
-
Liefde
23 augustus 2010Wat is er toch veel dat voor liefde doorgaat. Hoe vaak maken wij onszelf wijs dat wij liefhebbende mensen zijn maar in feite zijn wij vaak uit op rendement. Bewust of onbewust koesteren we hoge verwachtingen omtrent de liefde. Wij eisen haar op vanwege onze eigen investeringen. Boekhouders geworden in de liefde die moet komen vanuit een bron die niet van onzelf is. Wij zoeken haar buiten ons om in anderen want onze behoeftes naar liefde zijn enorm groot maar de liefde die wij zelf geven is zelden onvoorwaardelijk.
Onze verlangens moeten worden gevuld door hen omdat wij niet in staat zijn het aan onszelf te geven. Wij weten zelfs niet hoe omdat wij onzelf niet hebben erkend als de bron van liefde .Niettemin
verwachten wij het buiten onszelf wel te vinden en aldus gaan wij driftigen op zoek naar erkenning, bevestiging en onvoorwaardelijke liefde.
Zo zijn wij tot bedelaars geworden en wringen ons
daarbij in allerlei bochten . Manipuleren onze omgeving om toch maar te krijgen wat wij zo graag willen : liefde.
Het is een oeverloze zoektocht die ons nooit dat zal brengen waar wij naar op zoek zijn.Simpelweg omdat het daar niet is te vinden.
Wij zullen dat pas vinden als we onzelf terug hebben gevonden als het wezen dat wijzelf zijn met oneindige mogelijkheden en een nooit in ons opdrogende bron van liefde.
Toch zullen we die stap pas nemen als we willen toegeven dat we in alle opzichten verantwoordelijk zijn voor ons eigen geluk en dat is in alle simpelheid meteen ook het moeilijkste besluit dat een mens kan nemen en het aldus ook leven naar die wijsheid is maar weinigen gegeven want het is zwaar werk.
Ik wens iedereen die deze stap zet veel kracht , moed en standvastigheid want dat zul je hard nodig hebben en dat wens ik mijzelf ook toe.
Lees meer >> | 1 Reacties | Reageer | 566 keer bekeken
-
IJskoningin
28 juli 2010Een ijskoningin is gesmolten
de verzengende hitte van de zon
brandde een groot gat in haar hart
recht in het midden tot aan haar ziel
Precies op haar meest kwetsbare plek.
Heel lang hield zij zich nog wankelend staande
maar uiteindelijk gaf ze het op en gaf ze het ook over
Zelfs zij dus, de altijd gedachte sterke
Zo moest de ijskoningin het loodje leggen
Nu rest nog een treurig plasje water
net genoeg om een dorstige vogel te lessen
maar ach zelfs die gift kan zij niet meer op haar conto schrijven
want met haar heengaan is ook de zwaar bevochten status
van de altijd schenkende verdwenen
Zo zijn de wetten der natuur.
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 458 keer bekeken
-
Het Zelf
7 juli 2010Er is veel dat een mens kan verliezen in zijn leven. Familieleden, vrienden, vrienschappen, banen, geld etc.. Verliezen die hard aan kunnen komen en ons op onze grondvesten doen schudden maar vaak heelt de tijd de wonden en herstellen wij ons hier weer van.
Er is een ding dat veel van ons al heel jong verliezen en dat is onszelf. Diegene die wij werkelijk zijn. Wij raken onszelf kwijt in de strijd om te overleven. Trekken onze harnassen aan. Sluiten onze kwetsbare harten grotendeels en vertrouwen op ons gezonde verstand .Zo gaan wij verder het leven in. Goede bewapend en schijnbaar onkwetsbaar maar eigenlijk diep van binnen weten we wel beter. Er iets dat wij zijn vergeten in onze strijd om te overleven:
We hebben een kind achter gelaten
Een onschuldig waarachtig wezen dat vol vertrouwen dit leven was begonnen maar ergens , soms al heel jong de moed en het vertrouwen heeft verloren. Geprogrammeerd door de omgeving en aangepast voor de harde maatschappij gaan wij verder. Nu huilt het kind in ons maar we luisteren niet of doen of we niks hoen maar dat kind zijn wijzelf en wij wijzen het af.
Het is een hoge prijs die wij voor deze ontkenning betalen ,dit verraad maar hoe kunnen we nog terug en stoppen wij de niet aflatende pijn in onszelf. Dat grote gapende gat. Moeten we dan alles opgeven dat is opgebouwd. Onze hele bewapening?
De zekerheden, vastigheden. Het bedachte zelf dat zo goed functioneert op het schouwtoneel. Wat blijft er dan nog van ons over . Wie zijn wij dan nog?
Daar zijn geen kant en klaar oplossingen voor. De mens moet er aan toe zijn. Hij moet de durf en de moed hebben om zijn opgebouwde personage weer af te breken. Te erkennen dat hij niet is wie hij had bedacht. Een kwetsbaar wezen maar prachtig van eenvoud . Dan kan het moment komen dat wij weer bij ons zelf willen komen. De heimwee te groot wordt.. Het is een lange pijnlijke weg terug die niet over rozen gaat en waarin wij van veel afscheid zullen moeten nemen en nog meer los moeten laten maar een ding is zeker hij brengt ons weer bij de oorspronkelijke bron.
Tegen iedereen die deze keuze heeft gemaakt zou ik willen zeggen:
Vertrouw op jezelf want aan het einde van de regenboog ligt de schat die je zal geven waar je naar verlangt :een waarachtig leven.
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 463 keer bekeken
-
Dankbaarheid
8 februari 2010Dankbaarheid is een bijzondere gemoedtoestand.
Een oude wijze vriendin zei vroeger altijd tegen me als ik vond dat het leven niet zo makkelijk was." Count your blessings". Ze had daar erg gelijk in want zodra je dat gaat doen kom je tot de conclusie dat er heel veel is om dankbaar voor te zijn. Ik bedoel dat niet zo zeer de materiele zaken maar meer de dingen waar we zo maar vanuit gaan, die we zo vanzelfsprekend vinden.
Je staat op en je lichaam functioneert zomaar vanzelf. Je hoeft er niets voor te doen. Je ademt in en uit. Zomaar water uit de kraan om je te wassen. Er is ook altijd wat te eten. Je gaat naar buiten, stapt op je fiets , rijdt door de natuur, een zingende vogel, een bloeiende boom, prachtige luchten met voorbijgaande wolken. Je ademt de frisse lucht in. De wind waait door je haar.
Iemand knikt vriendelijk tegen je en je lacht terug. Je steekt in gedachten de straat over. Een hardrijdende auto raakt je net niet. Wat een geluk!
Je mobiel gaat en het is je kind die net veilig van een ondernemende doe vakantie terug is.Je klets wat bent opgelucht, stelt voor zijn lievelingsmaallijd te bereiden.Blij als je bent met zijn en je eigen bestaan.
Dan zijn er ook zaken waar je dankbaar om mag zijn omdat het jou niet is overkomen of omdat je er van bent genezen maar dankbaar om die gebeurtenissen die toch hebt geklaard terwijl ze op dat moment zo moeilijk leken en eigenlijk onoplosbaar. Dat is je toch maar mooi gelukt.
Er is veel om dankbaar over te zijn maar je moet er wel oog voor hebben.
Lees meer >> | 1 Reacties | Reageer | 580 keer bekeken
-
Helpen
7 februari 2010Helpen is nog niet zo simpel als het lijkt. Vroeger vond ik het een stuk makkelijker. Er was ergens nood , een persoon of dier verkeerde in moeilijke omstandigheden en dan gingen bij mij meteen de hulpknoppen en bronnen aan. Tegenwoordig denk ik daar toch anders over en verkeer ik regelmatig in grote twijfel.
Is het wel goed om te helpen. Moet ik wel inspringen.Veeg ik zo geen paadjes schoon die behoren bij de ontwikkeling van de ander. Onthoud ik diegene niet van een kans om wat heel essentieels te leren. Namelijk op eigen kracht verder komen?Het zijn dat soort vragen die in mij opkomen.
Ook de vraag waarom ik dat zo nodig wil doen. Helpen.Geeft het mij een gevoel van macht , voel ik me dan beter , meer ? Wil ik er voor worden bedankt.? Eerlijk gezegd niet.
Wel heb er moeite mee als het geschonkene wordt verkwanselt, wat op zich natuurlijk ook niet helemaal klopt want iets wat je schenkt of geeft behoort onvoorwaardelijk te zijn .Daar wringt dus wel iets moet ik vast stellen. Ook voelt het wel goed als er iemand uit de misere kan worden gehaalt maar ja is daar wat mis mee? Ik weet het gewoon niet.
Dan zijn er nog van die situaties dat iemand je een hoop ellende vertelt. Je luistert., hoort het aan, probeert in te voelen wat er aan schort of wat er aan kan worden gedaan. Soms geef je een advies of poogt de sombere medemens wat op te beuren. Soms lukt het voor een tijdje. Vaak niet . Eigenlijk hoop je dat ze hun eigen krachtbronnen vinden en aanspreken maar dat lukt veel mensen helaas toch niet.. Tja wat moet je dan. Alleen maar luisteren?
Tis lang niet zo simpel dat helpen of bijstaan van noodlijdenden.
Ik ben er nog niet uit.
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 548 keer bekeken
-
Kroonjaar
4 januari 2010Vandaag 4 januari vier ik een kroonjaar.
Wat klinkt dat toch mooi en veelbelovend een jaar waarbij je een kroon mag dragen!
Ik zal dat zeker doen want ik ben van plan er een mooi jaar van te maken. Nu ik op een leeftijd bengekomen dat ik de jaren van onderscheids toch wel heb bereikt geeft dat een zekere rust.
Ik kijk terug op 60 interessante, leuke, nare, verdrietige, blije, mooie, leerzame jaren en hoop de de rest van de jaren die mij nog resten dat zeker ook in zich zullen dragen.
Bepaalde ambities hebben nu hun kracht verloren.Wensen op materieel vlak zijn praktisch verdwenen. Verwachtingen zijn bijgesteld en niet meer van groot belang. De tijd hoeft niet meer tegengehouden te worden door krampachtig jong te blijven en ik zal zeker geen vreemde capriolen uithalen om er als een jonge blom uit te zien. Natuulijk wel gezond leven met af en toe een uitspatting.
Ik voel me trouwens niet oud en ik denk niet dat ik me dat ooit zal voelen. Mijn hart is jong en ik omarm het leven volledig met al zijn ups en downs. Er is zoveel dat me is gegeven en er is zoveel geleerd of duidelijk geworden in al die jaren. Het meest wel dat het uiteindelijk om liefde draait. Liefde voor de mens en de natuur.
Liefde voor het leven!
Lees meer >> | 2 Reacties | Reageer | 628 keer bekeken
-
Rudolf
18 december 2009Sinds vorig jaar woont er een edelhert met twee vrouwtjes in ons bos. Het is een enorm dier met een reusachtig gewei. Af en toe maakt ie een zwaar geluid om zijn aanwezigheid kenbaar te maken en dat schrikt meteen eventuele kapers van zijn harem af.
Twee maanden gelden zagen we tot onze schrik dat het edelhert sterk vermagert was maar nog erger nauwlijks kon lopen en met een poot over de grond sleepte. Het was een vreselijk om de koning van ons bos in deze staat te zien. Tot overmaat van ramp ging hij vlakbij ons huis liggen onder een grote boom en het zag er naar uit dat ie aan het einde van zijn dagen was. Zelf kon hij ook niet meer aan voedsel komen.Wat nu te doen? Normaliter wordt zo,n dier afgeschoten maar dat vonden we nog geen optie. Zo we besloten hem te gaan voeren. Er werd een stellage gemaakt van een oude projectortafel en elke dag kreeg ie paardenbrokken en groenteresten. Rudolf want zo noemen we hem inmiddels maakt dankbaar gebruik van onze giften en heel langzaam zien we hem opknappen. Elke dag een beetje beter, De poot is aardig herstelt alhoewel het waarschijnlijk nooit meer helemaal zal genezen.
Dagelijks komt Rudolf klokslag 16.00 voor zijn diner. Van verre zien we hem aan komen schrijden. Als een vorst met het gewei als een kroon hoog opgeheven over de hei naar ons huis om dan tussen de dennenbomen geduldig te wachten tot de maaltijd wordt geserveert. Daarna verdwijnt ie weer net zo statig als dat ie is gekomen tussen de bomen door in het avondschemer het bos in.
Deze koning van de Veluwe.
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 548 keer bekeken
-
Rollenspel
14 december 2009In het leven spelen wij allemaal van tijd tot tijd een rol. Onze persoonlijkheid kiest die rollen uit. Het zijn rollen die wij aanpassen aan de omstandigheden. Het valt dan ook niet mee om jezelf of een ander onder een noemer te betitelen want soms gedraag je je als het kind van dan weer als de ouder van of man of vrouw van of de werknemer of baas van etc. etc .In andere omstandigheden of soms zelfs tegelijkertijd weer als de stijdlustige, de sterke of juist de zwakke of kwetsbare. Dit zijn nog maar enkele mogelijkheden. Er zijn veel rollen te spelen in dit leven. Een dwingend ego kun je hierbij niet onderschatten want die heeft ook nogal wat wensen wat betreft het profileren. Ook heb je ook nog te maken met de verwachtingen van anderen. Zij willen ook graag dat je je houdt aan de regels die bij je aangenomen rol passen en je wilt ze die vastigheid ook niet ontnemen. Zo je het al zou durven.
Dat maakt het allemaal niet zo simpel. Meest lastige is nog om al die rollen los te laten optreden maar wel te blijven onthouden wie of wat je werkelijk bent. Een oneindig schepsel met een enorm potentieel. Soms lukt het me. Zeker als ik alleen lekker aan het werk in mijn atelier dan verzink ik in mijzelf. het grootste deel van de tijd daar buiten verlies ik me toch in mijn zelfgeschapen rollen waarvan ik sommige meer waardeer dan andere. Kennelijk hecht ik er nog steeds grote waarde aan. Vaak moet ik ook achteraf lachen om mijn eigen performance.
Shakespeare zei het al. Het leven is een schouwtoneel en wij zijn de acteurs.
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 608 keer bekeken
-
Levensgenieters
10 december 2009Ik hou van flamboyante mensen. Mensen die in staat zijn om van het leven een feestje te maken. Mensen wiens charisma je hart verwarmt. Je herkent ze vaak direct door hun geestelijke kamervullenden aanwezigheid, hun klaterende open lach en creatieve geest. Nu bedoel ik hiermee niet de desperaat aandachtvragende medemens maar de echte levensgenieter die zich niet stoort aan kritische blikken maar gewoon zijn eigen weg volgt met steeds nieuwe invalshoeken waarbij vanzelfsprekend regelmatig tegen obstakels wordt aangelopen en grenzen worden uitgetest. Dit deert de echte levensgenieter echter helemaal niet. Hij haalt zijn schouders op en lacht erom.
De levensgenieter durft zijn kop boven het maaiveld uit te steken met alle risico,s van dien. Soms denk ik dat hij het er ook gewoon om doet. Kijken wat er gebeurt. Wat het oproept
De levensgenieter is altijd zichzelf en snapt waar het om gaat in het leven:
Genieten!
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 512 keer bekeken
-
Schenken of delen
7 december 2009Schenken heb ik altijd een vreem begrip gevonden. Je hebt iets en dat geef je aan iemand anders. Die ander ontvangt het dan van jou en dat is ook weer een geschenk dus ontvang je zelf weer. Nu is natuurlijk de vraag maar van waaruit schenk je dan?
Bij materiele bezittingen is het wel tamelijk duidelijk alhoewel je je weer kunt afvragen waarom jij wel de mogelijkheid had om het te bezitten en een ander niet .Waar komt de behoeft om te geven vandaan? Heb je die kwaliteit zelf verworven of had je het gewoon al meegekregen als een onderdeel van je karakter of aard. Iets wat je erbij hebt ontvangen.
Zoja dan geef je alleen maar iets door en kun je het misschien beter delen noemen. Delen wordt weer vermenigvuldigen.
In die zin is delen een beter woord dan dan schenken. Het is een gelijkwaardig begrip. Geven is dan geen verdienste of goeie daad.. Daar kan ik me wel in vinden.
Nu moet ik toegeven dat ik ook regelmatig verwachtingen heb t.a.v het geven. Niet omdat ik dankbaarheid verwacht maar wel dat er met respect met het gegevene wordt omgegaan. Daar wringt het dan weer dan schoen want als je iets geeft moet het onvoorwaardelijk zijn anders geef je toch of je het wilt of niet met een achterliggende gedachte.
De natuur deelt ons onvoorwaardelijk van haar vruchten die wij zonder schroom aannemen.
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 557 keer bekeken
-
Geloven in sprookjes en wonderen
1 december 2009Een van de allerleukste dingen voor een kind is het geloven in een toverwereld. Een werel waarin sinterklaas, kerstman, paashaas maar ook kabouters, elven, vliegende paarden en zingende zeemeerminnen een deel van uitmaken. Zelf heb Ik heb lang in wonderlijke wezens geloofd en mijn kinderhart was diep verdrietig toen men mij vertelde dat het allemaal was verzonnen.
Dat het gewoon niet waar was!
In sommige zaken blijf ik gewoon geloven. Tenslotte heet het ook zolang iets niet wetenschappelijk aantoonbaar is zo. Trouwens het is ook nog heel leuk om in wonderen te geloven.
Soms gebeuren er van die zaken in je leven met onverwachte wendingen of je ontmoet bij toeval iemand die je door een bepaald zinnetje te zeggen de ogen opent.
Kleine wondertjes zijn dat.
Af en toe valt er bij mij zo,n boekje door de brievenbus met allerlei van die magische voorwerpen. Bladzijden vol. Ik ben dol op van die folders waarin zaken staan die zorgen dat op een bepaald geluidje muizen en mollen op de vlucht slaan of als je dat wonderzalfje gebruikt je ineens een perzikhuidje krijgt en je rimpels als sneeuw voor de zon verdwijnen of als je van deze speciale zooltjes gebruikt je zwevend en lichtvoetig door het leven gaat. Heerlijk toch?
Ze zijn ook grappig dat soort boekjes want ze laten je fantasie op volle toeren draaien. Je ziet het voor je al die magisch momenten door het gebruik van een eenvoudig tovermiddel. Nu weet ik wel dat niets het ook echt doet maar gewoon de mogelijkheid dat het zou kunnen is voor mij al voldoende om me vrolijk te stemmen. Heel af en toe dan trap ik ook echt in en dan koop ik zo,n tovermiddel. Gewerkt heeft het nooit maar soms als ik het me heel hard verbeeld toch een klein beetje.
Ja, als je niet meer in wonder gelooft....
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 575 keer bekeken
-
Uitvinders en tovenaars.
27 november 2009Als kind wilde ik uitvinder worden Het idee iets te bedenken wat verder nog niemand daarvoor had bedacht was ronduit fascinerend en ook heel stimulerend voor de creativiteit.
Een keer had ik iets briljants uitgevonden waar ik schatrijk mee had kunnen worden als het tijdig was gedeponeerd. Ik had namelijk bedacht dat als je aan beide zijden van een maanverband dubbbelzijdig tape plakte dat het verbandje dan keurig bleef zitten. Geen schaamterood of vreemde capriolen meer op die speciale dagen. Een uitkomst voor drukke jonge meisjes. 14 jaar was ik toen en had geen idee waar ik met mijn uitvinding naar toe moest. Zo ik het al had gedurfd mijn uitvinding openbaar te maken. Niet lang daarna kwamen de professionele vleugels op de markt. Ze vonden grote aftrek...
Vaak kijk ik naar voorwerpen en probeer de betekenis die ze hebben te vergeten en stel me voor dat ze een heel ander doel of bestemming kunnen hebben. Dat levert verrassende bedenksels op. De perceptie van de werkelijkheid is persoonsgebonden.
Beeldhouwen is eigenlijk ook wel een beetje uitvinden of toveren . Een beeld wat er volgens je verbeelding uit een eeuwenoud stuk rots halen en er dan die betekenis aan geven die het voor jou heeft op dat moment. In iedere steen zit namelijk ook een kaboutertje maar ja dat wil je er niet uithalen. Althans ik niet. Ben ik toch een beetje uitvinder geworden. Anders waarnemen is een leuk spel dat ik iedereen van harte kan aanbevelen als is het alleen maar om het leven wat speelser te maken.
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 526 keer bekeken
-
Recepten en gebruiksaanwijzingen
24 november 2009Recepten en gebruiksaanwijzigen zijn niet aan mij besteed .Eerlijk gezegd heb ik er zelfs ronduit een hekel aan. In vaak onbegrijpelijke taal gedrukt in miniscuul lettertype wordt je geacht een aantal handelingen te volgen. Te beginnen met hoe de verpakking open moet. Zoek de opening ,het lipje, onzichtbaar clipje. Naarstig zoekend naar een onvindbare opening ben ik al snel in het stadium: Gewoon open rukken of met de tanden..Daarna moeten worden alle fases doorgenomen met bijgeleverde tekeningen die meestal zo abstract zijn dat ik me begin af te vragen of het soms een ander voorwerp betreft. Open 1 en 2 samen met nummer 3 en klik dit vast aan nummer 5 waardoor 6 en 7 in elkaar vallen en 8 kan worden aangezet. Druk dan 5 seconden piefje 9 in en draai daaarna 10 open. Zelden lukt me dat allemaal. Eigenlijk heb ik het ook liefst apparaten met gewoon een aan en een uit knop. Lekker simpel zolang ze het maar gewoon doen.
Kookrecepten zijn ook niet aan mij besteed want ik heb geen zin om op een poppenweegschaaltje 75 gram gezeefde bloem met 25 gram gewassen iets zo uit te meten daaraan toevoegend nog 10 gram gemalen van het een of andere. Koken doe je met gevoel. Beetje van dit beetje van dat. Proeven.Nog een beetje zus en een beetje zo .Weer proeven. Klaar!
Met de feestdagen ( en op allerlei andere vrolijke dagen) voegde mijn moeder vroeger altijd drank aan al het eten toe. Soep met een scheut madeira of sherry, vlees gestoofd in wijn , dessert oversprenkelt met cognac en dan nog koffie met een likeurtje als apperatief toe. Verrukkelijk!
Zo kwamen wij altijd vrolijk van tafel.
.
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 565 keer bekeken
-
Wonen in een bos
22 november 2009Sins een jaar of 20 wonen wij in een bos. De jaren daarvoor waren al onze woonstekken in zoals ze dat hier opde Veluwe noemen het Wilde Westen . Het was dus best wennen in de begin jaren want het natuurgebeuren heeft hier veel meer impact. Bij een stevig onweer zwiepen de takken van bomen vervaarlijk en krakend langs de ramen en met sneeuw zit je meteen goed vast. Dan moet je je eerst uitgraven. Alle getijden beleven wij hier veel intenser.
Het mooiste van leven in de natuur zijn wel de dieren. Voor ons medebewoners van het stuk grond waar wij op wonen. Het is een komen en gaan van families wilde zwijnen die zich allemaal tegoed komen doen aan de cranberries, kastanjes, beukenootjes en eikels.Soms moeten we er een uit de vijver redden en dat is nog niet zo simpel want als zo,n jong gillend in het water ligt dan kun je er donder op zeggen dat de moeder vlakbij in de buurt grommend de boel in de gaten houdt en leg dan maar eens aan zo,n dier uit je haar spruit probeert te redden.Sommigen bosbezoekers zijn blijvertjes. Zo vond onze Maltezer Yuppie een jaar of 15 geleden een gewond jong zwijn. Het was een strenge winter en we hebben Ernie, zoals we haar noemen , bijgevoed tot ze weer aan de beterende hand was.Vol trots kwam ze later in gezelschap van vriend Bert haar jongen laten zien. Jarenlang heeft ze dat gedaan. Zwijnen komen vaak een bezoekje brengen tegen het avondschemer. We kunnen ze vanuit ons huiskamerraam zien aankomen met hun opgetogen rennende jongen in het kielzog. Genoegelijk kreunend rollend ze zich dan in een modderpoel voor een opfrissend bad waarna de jongen luidzuigend en piepend zich tegoed doen aan de moedermelk. Het maakt ze ook niet uit bij welke moeder. Daar zijn niet kinderachtig in.. Af en toe wordt er een zwijnenmoeder aangereden en ontfermen de andere familieleden zich liefdevol over het kroost want het is een sociaal dier het zwijn. Wij kunnen daar nog veel van leren.
Vorig jaar vonden we onze Ernie dood in het bos. Helemaal grijs van ouderdom. We hebben haar eervol begraven.
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 473 keer bekeken
-
Zwaartekracht
21 november 2009Het heeft lang geduurd voor ik in de gaten had waar ik in mijn bestaan soms behoorlijk last van heb maar sinds kort ben ik erachter: Het is de zwaartekracht!
Die logge,langzame kracht die mij aan de grond genageld houdt. Regelmatig loop ik tegen deuren, vallen dingen op de grond terwijl ik ze net nog in mijn handen had of denk ergens al te zijn terwijl de hele weg nog moet worden afgelegd. Mijn gedachten gaan veel te snel voor de zwaartekracht. Dit zijn nog maar enkele voorbeelden maar zo kan ik er tallozen noemen. We liggen dan ook vaak in de clinch de zwaartekracht en ik want van nature ben ik een ongeduldig mens en dat staat de zwaartekracht niet toe. Dat botst dus nog al eens.
Verder ben ik best wel tevreden met de samenstelling van mijn lijf ondanks dat de zwaartekracht daar ook zijn sporen achter laat tegenwoordig maar een paar vleugels hadden het leven toch wel wat gemakkelijker gemaakt of zwemvliezen om maar eens wat te noemen of wat te denken van springveren onder je voeten.
Ach het zijn maar wat van die onbeduidende zaken en menigeen zal nergens problemen mee hebben en zelf red ik me zo ook wel maar soms heel soms dan droom ik toch van een lichtere wereld waar ik me met het gemak van een pluizenbol gedreven door de wind over heen verplaats.
Denk trouwens nu maar niet dat ik me laat kisten want ik hak gewoon beelden uit steen. Keiharde materie gevormd door de zwaartekracht. Je moet tenslotte roeien met de riemen die je hebt.
.
Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 459 keer bekeken